عوامل مؤثر بر پاسخگویی سازمانی: تجربیات نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در مدیریت بحران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

ن

چکیده
هدف: این مطالعه با هدف روشن کردن این موضوع و با تمرکز بر سازمانی که به‌طور خاص برای مدیریت بحران‌ها طراحی شده، آغاز شد. بر اساس تعریف، سازمان‌های واکنش به بحران باید برای پاسخ به رویدادهای غیرقابل پیش‌بینی آماده باشند. همچنین، نوسانات وضعیت بحران به خودی خود نیازمند سطح بالایی از انعطاف‌پذیری است تا بتوان وضعیت را کنترل یا تحت کنترل نگه داشت.
روش­شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی است. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌ای با طیف لیکرت پنج‌گزینه‌ای و به روش نمونه‌گیری در دسترس گروه بزرگی از افسران نظامی نیروی زمینی ارتش ایران ارسال شد.گردآوری شد. در مجموع 1533 پرسشنامه معتبر با استفاده از آمار توصیفی تحلیل شد.
یافته­ها: این مطالعه سازمان‌دهی مدولار و حس سازمانی را به‌عنوان محرک‌های کلیدی پاسخگویی سازمانی شناسایی می‌کند. به‌طور تجربی، تأثیر این دو متغیر بر پاسخگویی نیروی زمینی ارتش ایران در استقرار واکنش به بحران بررسی شده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که سازمان‌دهی مدولار و حس سازمانی، محرک‌های مؤثری در پاسخگویی سازمانی هستند.
نتیجه­گیری: مطالعه نشان می‌دهد که سطح تجزیه سیستم یک سازمان نقش مهمی در پاسخگویی دارد؛ به‌گونه‌ای که جزئیات بسیار زیاد سیستم می‌تواند تمرکز درونی را افزایش داده و در نتیجه پاسخگویی سازمانی را کاهش دهد، در حالی که پاسخگویی سازمانی نیازمند یک جهت‌گیری قوی به سمت محیط خارجی است.

کلیدواژه‌ها